Shalom...
Aku tengah good in mood ni. Bahagia je rasa. Hahahha... Kenapa aku berperasaan begini pada saat ini? Sebab ada sebab lah woi... Oppss... ok ok. Nak cite la ni...
Tadi, aku sangat-sangat la penat. Tapi bila aku bercontact dengan orang yang tersayang, tenaga luar biasa datang. Saya tak minum tongkat ali ok! Entah la... Ini hanya perasaan sahaja atau apa aku pun tak tahu. Tapi aku layan juga la perasaan bahagia aku ini. Hehehe... Siapa tak nak rasa bahagia beb? Kalau ada siapa-siapa tak nak rasa bahagia, memangla orang itu orang yang pelik bin ajaib.
Dijadikan cerita, semalam abang aku sampai di Kuching untuk melapor diri untuk latihan jawatan konstabel polis. Jadi memang sudah dijangkakan, kalau masuk je ke pulapor tu, handphone pegawai akan ambil dan kepala diorang semua akan dibotakkan. Try juga la mesej abang pukul 4 semalam tapi fail. Hmm... Malam abang dalam perjalanan ke Kuching tu, kebetulan aku tengah dalam jiwa kacau. As usual aku akan cari abang terus la. Siapa lagi la yang boleh aku cari kat dunia ni. Pada masa itu juga, aku bertanya kepada abang. "Abang, macam mana la adik 6 bulan ni nanti?" "Ala dik, 6 bulan je pun. Lepas 6 bulan, abang keluar juga nanti." "Itu 6 bulan bang. Macam mana la kalau adik ada problem dalam masa 6 bulan tu? Kalau adik sakit siapa la dengan adik?" Huhu... betul-betul rasa kehilangan beb. Ye la... selama ni even hilang sekejap, timbul sekejap, bergaduh sekejap, abang kerja, aku ni sibuk dengan kehidupan study tu, biasa je pun. Tak de rasa apa-apa sebab dulu confident kan ada handphone. Tapi sekarang situasinya lain. Tak de alat perhubungan langsung.
Tadi, tengah rileks-rileks, duduk makan sambil 'berkaseh sayang', tiba-tiba ada incoming call. Nombor dia 082. Hmm... terdetik sejenak, siapa la call aku dari Kuching ni? Hmm.. jawab je la. Mana tau saudara-mara ke kat Kuching tu. Then, aku Hello! there, Hello again. erm... terus jerit "ABANG!!!!!" Abang terus ketawa. Hhahahah.... Hish... syukur je la aku kat bilik. Kalau kat luar tadi mesti orang ingat aku gila. Heee.... aku happy tapi tak sampai gugur air mata k. Aku terloncat-loncat sedikit sahajala sebab aku ingat abang cakap hari tu, " Adik tunggu jak abang call adik. Kalau adik dapat tau abang contact adik mesti abang akan melompat-lompat punya macam lompat katak." Hish... adik tak lompat katak tau masa abang call tadi.
Abang call aku guna public phone. Itu pun kejap. Guna cara tradisional katakan. Hanya berbekalkan duit syiling. Tak lupa untuk katakan "Miss you, abang." Abang pun cakap "Miss you too." Huwaa....
Rasa puas tau kalau kita dah bayangkan begini begini tapi tiba-tiba perkara tak terjangka berlaku. Mana tak rasa excited and happy. Huhu... Really miss abang.... Ini baru je sehari. Belum lagi hari-hari 6 bulan yang akan datang. Hmmm....
Anda bayangkan lelaki hensem kat gambar ni dibotakkan. Huhu... aku tak boleh bayang la. Haha "Mun ada handphone tek dapat tangkap gambar eyh. Nangga kedak ney rupa palak dah botak. Hahahahah...." Abang hanya mampu ketawa dan "Eleh.... "
P/s: He is just my lovely brother and now I have somebody that fall in love too.

No comments:
Post a Comment